ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਨਿਆਂ: ਇੱਜ਼ਤ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣਾ

ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ ਅਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ। ਨਿਯਮ ਉਹ ਸਮਝੌਤੇ ਹਨ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਗ੍ਹਾ, ਸਰੋਤਾਂ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਲਗਾਤਾਰ ਟਕਰਾਅ ਦੇ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਨਿਯਮ ਲਿਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਬੋਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਯਾਦ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਨੇਤਾ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਰਿਵਾਜ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਮਕਸਦ ਸਿਰਫ਼ ਨਿਯੰਤਰਣ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮਕਸਦ ਨਿਆਂ ਹੈ: ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਵਾਉਣਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸਲੂਕ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਹਿੰਸਾ ਜਾਂ ਅਫ਼ਰਾਤਫ਼ਰੀ ਦੇ ਹੱਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਨਿਆਂ ਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਬਿਲਕੁਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸਲੂਕ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਕਈ ਵਾਰ ਨਿਆਂ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਮਦਦ ਦੇਣਾ ਜਿਸਨੂੰ ਇਸਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਬਿਮਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਨਿਆਂ ਸੰਤੁਲਨ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਸਧਾਰਨ ਬਰਾਬਰੀ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ। ਕਮਿਊਨਿਟੀਆਂ ਅਕਸਰ ਤਜਰਬੇ, ਚਰਚਾ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਟਕਰਾਅ ਰਾਹੀਂ ਨਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸਾਂਝੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਨਿਯਮ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਵਾਜਬ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਨਿਯਮ ਬੇਤਰਤੀਬਾ ਜਾਂ ਕਠੋਰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੁਪਕੇ ਨਾਲ ਤੋੜ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਨਿਯਮ ਸਾਂਝੇ ਮੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ। ਇਸ ਲਈ ਕਈ ਕਮਿਊਨਿਟੀਆਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾਉਂਦੀਆਂ ਕਿ ਨਿਯਮ ਕੀ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਉਹ ਕਿਉਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਇਸਤੇਮਾਲ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਨਿਯਮ ਸੁੱਕੇ ਮੌਸਮਾਂ ਦੌਰਾਨ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਮੌਜੂਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਨਿੱਜੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ।

ਜਦੋਂ ਨਿਯਮ ਤੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਮਿਊਨਿਟੀਆਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਜਵਾਬ ਸਜ਼ਾ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਮੁਰੰਮਤ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੁਰੰਮਤ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਜਿਸਨੇ ਨਿਯਮ ਤੋੜਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਮਝਣ ਲਈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਕਿੰਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦੇਣਾ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗਣਾ, ਜੋ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਬਦਲਣਾ, ਜਾਂ ਜਿਸਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੁਰੰਮਤ-ਅਧਾਰਿਤ ਪਹੁੰਚ ਅਕਸਰ ਸਿਰਫ਼ ਸਜ਼ਾ ਨਾਲੋਂ ਭਰੋਸਾ ਮੁੜ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਨੇਤਾ ਅਕਸਰ ਨਿਯਮ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਕਈ ਰੂਪ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਨੇਤਾ ਚੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਉਮਰ ਜਾਂ ਤਜਰਬੇ ਦੁਆਰਾ ਚੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾਲੋਂ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਕੇ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਚੰਗਾ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਬੋਲਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਵੀ ਹੈ। ਇਹ ਨੋਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਨਿਯਮ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਢਾਲਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪਦਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਸਥਿਰਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ।

ਨਿਯਮਾਂ ਬਾਰੇ ਅਸਹਿਮਤੀਆਂ ਸਧਾਰਨ ਹਨ। ਵੱਖਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਅਤੇ ਮੁੱਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਅੰਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਬਿਨਾਂ ਬਦਤਮੀਜ਼ੀ ਜਾਂ ਧਮਕੀ ਦੇ ਬਹਿਸ ਕਰਨਾ ਸਿੱਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਲਾ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਮਿਊਨਿਟੀਆਂ ਜੋ ਨਿਯਮਾਂ ਬਾਰੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਚਰਚਾ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਕਸਰ ਵਧੇਰੇ ਅਨੁਕੂਲ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਨਿਆਂਪ੍ਰਦ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਸਮਾਜਿਕ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਢਾਂਚੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਇੱਜ਼ਤਦਾਰ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਡਰ ਅਤੇ ਟਕਰਾਅ ਵੱਧ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਨਿਯਮ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬਦਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੁਰੰਮਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸਿੱਖਣਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਢਾਲਣ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਬਣਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਕੁਇਜ਼ 1

ਕੁਇਜ਼ 2

ਕੁਇਜ਼ 3

ਕੁਇਜ਼ 4

ਕੁਇਜ਼ 5